ลองแต่งนิทานกับเค้าดูบ้างน่ะครับ เดี๋ยวจะหาว่าหมึกแดงคิดเป็นแต่เรื่องหื่นๆ (ฮา)
แต่ฉบับของหมึกแดง เนื้อเรื่องอาจจะมืดหม่น กว่าของกริมม์อีกมั้งเนี่ย....
 
 
   คราวนี้เลยลองเอานิทานที่คิดว่าไม่น่าจะมีใครไม่รู้จักอย่างเรื่อง "หนูน้อยหมวกแดง"
มาดัดแปลงดูน่ะครับ



     ก่อนที่เราจะไปอ่านนิทานเรื่องนี้ในฉบับหมึกแดง เรามาลองทำความรู้จักกันคร่าวๆ ก่อนนะครับ


-----------------------------------------------

    ที่มาของนิทานเรื่องนี้นั้น เป็นเรื่องที่เล่าปากต่อปาก แพร่หลายอยู่ในหลายประเทศในยุโรป ซึ่งคาดว่าเป็นก่อนช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 และเนื้อเรื่องที่ปรากฏ ก็มีหลายฉบับด้วยกัน ซึ่งแตกต่างจากฉบับที่เป็นที่รู้จักและแพร่หลายในปัจจุบัน

    ใน La finta nonna ซึ่งเป็นเรื่องเล่าเก่าแก่ของอิตาลีนั้น หนูน้อยได้ใช้ความกะล่อนของเธอ เอาชนะหมาป่าด้วยตัวเธอเอง โดยไม่ได้รับความช่วยเหลือจาก เพศชาย หรือ เพศชายที่มีอายุมากกว่า ซึ่งในภายหลังนั้นได้มีการเพิ่มตัวละครเพศชายเพื่อลดบทบาทของหนูน้อยซึ่งเป็นเพศหญิงลงไป โดยแสดงให้เห็นว่าเพศหญิงนั้น ยังต้องการความช่วยเหลือปกป้องจากเพศชายซึ่งแข็งแรงกว่า ซึ่งในเนื้อเรื่อง ก็คือคนตัดไม้นั่นเอง

    Le Petit Chaperon Rouge เท่าที่ทราบโดยทั่วไป เป็นฉบับแรกสุดที่ได้รับการตีพิมพ์จากเนื้อเรื่องนิทานพื้นบ้านของฝรั่งเศส โดยเนื้อเรื่องนั้น ได้ถูกพิมพ์ในหนังสือ Histoires et contes du temps passé, avec des moralités. Contes de ma mère l'Oye ในปี ค.ศ. 1697 ซึ่งเป็นหนังสือที่รวบรวม นิทานและเรื่องเล่าต่าง ๆ พร้อมคติสอนใจ โดย ชาร์ลส แปร์โรลต์ (Charles Perrault) เนื้อเรื่องของฉบับนี้[1] จะค่อนข้างรุนแรง เนื่องมาจากความพยายามเน้น ถึงคติสอนใจต่าง ๆ โดยตอนจบของเรื่องนี้ ทั้งคุณยายและหนูน้อยถูกหมาป่าจับกิน คติสอนใจที่ชาร์ลส แปร์โรลต์ ได้ให้ไว้สำหรับเรื่องนี้ ก็คือ เด็ก ๆ โดยเฉพาะเด็กสาว ไม่ควรไว้ใจฟังคำพูดของคนแปลกหน้า และสำหรับหมาป่านั้น แม้เราจะเลี้ยงดูให้อาหาร แต่ก็ยังคงเป็นหมาป่าซึ่งเลี้ยงไม่เชื่อง โดยปกติแล้ว หมาป่าจะต้องเป็นสัตว์ที่มีนิสัยดุร้าย แต่หมาป่าประเภทที่ดูเชื่อง และใจดี นั้นกลับน่ากลัวยิ่งกว่า

    ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 เรื่องนี้ในฉบับภาษาเยอรมัน ถูกบอกเล่าให้แก่ พี่น้องตระกูลกริมม์ โดยคนพี่ (เจค็อบ กริมม์) ฟังมาจาก Jeanette Hassenpflug (ค.ศ. 1791-1860) ส่วนคนน้อง (วิลเฮล์ม กริมม์) ฟังมาจาก Marie Hassenpflug (ค.ศ. 1788-1856) พี่น้องทั้งสอง ได้รวมเนื้อเรื่องจากทั้งสองฉบับนั้น เป็นเรื่องเดียวในชื่อ Rotkäppchen ไว้ในหนังสือรวมเรื่อง Kinder- und Hausmärchen โดยในฉบับนี้ คุณยายและหนูน้อย ได้รับการช่วยเหลือจากนักล่าหมาป่า และภายหลัง หนูน้อยและคุณยายก็ได้ใช้ประสบการณ์ที่ได้รับในครั้งนั้น ในการจับและฆ่าหมาป่าอีกตัวหนึ่ง

    ในภายหลังพี่น้องทั้งสอง ได้ปรับเปลี่ยนเนื้อเรื่อง จนเป็นฉบับปี ค.ศ. 1857 ที่เป็นเนื้อเรื่องที่แพร่หลายในปัจจุบัน ซึ่งเนื้อเรื่องค่อนข้างจะมีจินตนาการสอดแทรกมากกว่าฉบับอื่น ๆ ที่ผ่านมา โดยทั้งหนูน้อยและคุณยายถูกหมาป่าจับกิน แต่ในภายหลังได้มีคนตัดไม้มาช่วย โดยการผ่าท้องหมาป่า ช่วยหนูน้อยและคุณยาย ออกมาได้อย่างปลอดภัย

Credit : วิกิ

-----------------------------------------------
 
 
 
 
    ส่วนฉบับหมึกแดงนั้น จะเปลี่ยนหนูน้อยเป็นเด็กหนุ่มวัยกำลังโชตะสำหรับสาวๆ แทนนะครับ
และคุณหมาป่าก็เปลี่ยนจากกินคุณยายมาเป็นจับคุณยายมัดไว้ในห้องเก็บของแทน

นอกนั้นโครงเรื่องหลักก็เหมือนกันหมดล่ะครับ

จึงขอตัดฉากมาเป็นตอนที่หนุ่มน้อย เดินทางมาถึงบ้านของคุณยายเลยนะครับ ^^
 
 
 
    เมื่อมีเสียงเคาะประตูดังขึ้น "ก็อก ก็อก ก็อก"
ตามมาด้วยเสียงของหนุ่มน้อยวัยหนุ่ม "คุณยายครับ อยู่หรือเปล่าครับ"
สักพัก ก็มีเสียงตอบกลับมาว่า "อยู่จ๊ะหลาน ยายนอนอยู่บนเตียง มานี่สิจ๊ะ"
หนุ่มน้อยจึงเดินไปที่เตียงของคุณยาย แล้ววางตระกร้าอาหารลงข้างๆ พร้อมกับทักทายคุณยาย
"สวัสดีครับ คุณยาย วันนี้เสียงของคุณยายฟังดูไพเราะมากเลย สุขภาพดีขึ้นมากแล้วสินะครับ"

    หลังจากนั้นหนุ่มน้อย ก็สังเกตุเห็นหน้าอกของคุณยายที่นูนเด่นออกมาจากผ้าห่ม
ซึ่งมันไม่เหมือนทุกครั้งที่เขามาหาคุณยายเลย
"ทำไมหน้าอกคุณยายถึงใหญ่อย่างนี้ละครับ" พูดจบเด็กหนุ่มจับไปที่หน้าอกของหมาป่าด้วยความสงสัย
ถึงมันจะเป็นเพียงการจับนอกผ้าห่ม ก็ถึงกับทำให้หมาป่าสั่นสะท้านไปทั่วร่าง
แล้วหมาป่าก็ตอบว่า "ทะ..ที่หน้าอกของยายใหญ่อย่างนี้ เวลาหลานกอดจะได้อุ่นๆ หายหนาวไงละจ๊ะ"

    แล้วหนุ่มน้อยก็เริ่มจับไปที่ส่วนอื่น เพราะเขาอยากรู้ว่า มันจะนุ่มเหมือนหน้าอกของคุณยายรึไม่
"ทำไมตัวของคุณยายถึงนุ่มนิ่มอย่างนี้ละครับ?"
หมาป่าเริ่มจะทนไม่ไหว เพราะฝ่ามือของเด็กหนุ่มจับต้องไปทั่วร่างกายของเธอ
"เวลาที่ยายกอดหลาน หลานจะได้ไม่เจ็บไงจ๊ะ  อะ..อ๊า"
แต่หนุ่มน้อยก็ยังไม่คลายความสงสัย เมื่อเขาเหลือบไปเห็นใบหน้าที่แดงก่ำ
และลมหายใจที่ขาดเป็นช่วงๆ ของคุณยาย

    ด้วยความเป็นห่วง หนุ่มน้อยจึงถามออกไปอีกว่า
"ละ..แล้วทำไม คุณยายถึงหน้าแดง แล้วก็หายใจหอบอย่างนั้นละครับ?"
หมาป่าหมดสิ้นซึ่งความอดทน กระโจนออกมาแล้วลากเด็กหนุ่มขึ้นไปยังเตียง
โดยที่มันคร่อมร่างของเด็กหนุ่มไว้ด้านล่าง แล้วตอบว่า

"เพราะข้าพร้อมแล้วที่จะหม่ำเจ้าน่ะสิ พ่อหนุ่มน้อย..."
 
 
....อ๊ะ กะว่าจะเล่าต่อ แต่ได้เวลานอนแล้วนะครับ เด็กๆ ไปเข้านอนกันได้แล้ว~
ไว้คราวหน้าค่อยมาฟังกันต่อนะครับ ฝันดีๆ
 
 
 
-----------------------------------------------
 
 
Next Character
 
 
 
    การปรากฏตัวของนายพรานสาว แต่แทนที่เธอจะเข้าช่วยเหลือเด็กหนุ่ม
แต่หลังจากเจอหมาป่าหม่ำ ยังต้องไปโดนคุณนายพรานซ้ำเติม ( แบบ3P) อีกต่างหาก
 
   อา...ชะตากรรมของเด็กหนุ่มจะเป็นอย่างไร โปรดติดตามชมได้เร็วๆ นี้ (ถ้ามีคนอยากดูต่อน่ะนะ (ฮา))
(แต่คงไม่ได้มีต่อหรอกครับ แฮะๆ)
 
 
 
   ก็ขอขอบคุณทุกท่านที่เช้ามาชมอะไรบ้าๆ บอๆ อย่างนี้จากสมองของหมึกนะครับ
ช่วงนี้ดีใจมากเลย ที่ฟิตจนสามารถวาดรูป+ลงสี เอามาลงบล็อกได้ 4 วัน 4 รูปไปแล้ว
รู้สึกเหมือนกันว่าตัวเองดูฟิตแปลกๆ แฮะ มันจะเป็นอาการของคนที่เหมือนแสงเทียนวูบสุดท้ายไหมนิ?
 

 
 
ป.ล. ก่อนจากก็อยากบอกย้ำไว้หน่อย ว่าหมึกแดงไม่ได้หื่นนะครับ เชื่อหมึกเต๊อะ~~
 
 
 
 
-----------------------------------------------

edit @ 6 May 2011 21:17:12 by Butter-T